Jan de Rooy is een ware rallycross legende, ook wel een pionier genoemd door menig rallycross fan. Met zijn op maat gemaakte Dafje won hij vele wedstrijden en kampioenschappen en was hij een fenomeen op de Nederlandse televisie. Tegenwoordig is hij bezig binnen de Dakarrally, maar zijn roots liggen natuurlijk nog altijd op het Eurocircuit, Valkenswaard. Speciaal voor het EK Rallycross, die dit jaar weer terug is in Nederland, hadden we een interview met de meester hem zelf.

Hoi Jan, wat leuk dat je er bent!

Ja, zeker zeker.

En wat mooi dat je het befaamde Dafje bij je hebt.

Ja, daar ben ik ook er blij mee. We hebben hem sinds een jaar weer terug in eigen hand. En hebben hem helemaal terug kunnen brengen naar de oorspronkelijke staat.

Dat Dafje van jouw was een stuk apart. De motor op een andere plek, een bult in het dak.

Kun je dat voor ons toelichten?

Heel simpel, ik heb altijd het probleem gehad van te weinig Pk’s. Op een gegeven moment hebben we met de man van DAF, die het heeft ontworpen, de motor op de bijrijdersstoel neergezet.En mijn stoel hebben we aangepast, want als ik over een hobbel ging, stootte ik mijn hoofd. Dus hebben we een klein bultje gemaakt in het dak, anders kon ik er niet in zitten.

Kun je nog even kort uitleggen hoe populair rallycross toen der tijd was?

Want er keken toen 3 miljoen mensen naar de uitzendingen ervan en je was toen in een keer een bekende Nederlander.
Inderdaad, want met de Rallycross daar heb ik mijn naam eigenlijk mee gemaakt. Ik ben zes á zeven keer kampioen geworden en dat heeft ook bijgedragen aan de hele parade. Maar het is voor mij toen echt een fantastische tijd geweest. Echt, Ik heb er heel veel plezier in gehad.

Er zijn een aantal leuke details aan de auto die tegenwoordig niet meer zouden kunnen. Zoals drie wielbouten om het wiel op zijn plaats te houden en achterop een sneltankinstallatie.

Maar pitstops in rallycross waren er vroeger niet, toch?

Nee inderdaad, maar dat kwam voort uit de rally. Ze hebben met deze auto ook nog een tijdje rally gereden. En daar was dat wel van toepassing. Dus de auto ziet er zo uit omdat het van de rally is overgekomen naar de rallycross. Maar voor de rallycross hebben we hem toen helemaal omgebouwd.

Het Rallycross was vroeger echt een televisie issue. Ik heb een verhaal gehoord dat er hier op het Eurocircuit, op het rechte stuk een bult moest komen waarover jij heen ging springen? Kun je dit toelichten?

Ja dat is een apart verhaal. Ik vond springen heel leuk. Een beetje loskomen van de grond dat was mooi, ook voor het publiek. En ja, toen ging het fout. Ik ging te hard over de bult en kwam op het neusje terecht. Achja, kan gebeuren.

Het rallycross is echt duwen en trekken. Is dat in de loop der jaren erger geworden of heeft dat volgens jou er vanaf het begin bij gehoord?

Nee, dat is altijd het probleem geweest met Nederland. In Nederland mocht dat niet. Toen ben ik daarover regelmatig in conclaaf gegaan met de organisatie en de KNAF. In het buitenland was dat gewoon. Een duwtje hier, een beukje daar en dat maakt het ook veel spannender. Wij waren dat gewend. In Nederland was dit eigenlijk nooit toegestaan. Dat vond ik gewoon een nadeel van het hele gebeuren. Als je een paar seconden later startte en je moet 3 á 4 auto’s voorbij, dan moet je wel. Kan niet anders.

En klopt het dat het kenteken wat je op deze Daf hebt zitten, het oorspronkelijke kenteken is?

Ja, dit is het oorspronkelijke kenteken wat er toen ook op zat. Mijn broer Harry, heeft met datzelfde kenteken ook nog in de Rallycross gereden. Dus is wel heel bijzonder.

het was natuurlijk heel wat dat u met een Variomatic reedt, terwijl de rest gewoon bezig was met geschakelde auto’s. Mogen we even ook een kijkje nemen onder de motorkap?

Ja, natuurlijk. Kijk maar, een origineel Renault motortje, twee hele kleine luchtfiltertjes, bescherming tegen het zand.

En die motor heeft natuurlijk heel wat Pk’s?

Hij loopt niet zo hard als je verwacht, dat valt een beetje tegen, hij heeft tot 135 pk. Dat was voor de rallycross veels te weinig maar voor de rally was dat perfect.

En moest er aan de variabele transmissie veel verandert worden om rallycross te kunnen overleven? Of was het plug and play zoals ze tegenwoordig zeggen?

Nee, voor de rallycross hebben we de Variomatic van een formule 1 auto ingebouwd. Deze was eigenlijk geschikt tot en met 140/150 pk. Daarna kwam er de Variomatic voor de formule 3 auto en daar hebben we eigenlijk altijd de rallycross mee gereden.

En dan nog een leuke slot vraag..

Kan je in jouw geheugen nog terug graven, met wie je de meeste gevechten hebt uitgevochten, hier in Valkenswaard? Was er een type, waarvan je dacht: heel af en toe drinken we een biertje samen, maar als het niet hoeft, liever niet.

Nee, niet echt. Dat is in de rallycross altijd zo leuk geweest, het ging hard op hard op de baan maar naderhand pakte we met elkaar gewoon een biertje.
Maar er zijn meerdere namen die goed waren, zoals Piet Dam, Cees Teurlings, Dick Riefel. Maar ook de Engelse niet te vergeten: John Taylor en Rod Chapman.